Welkom in het symbioceen

‘Het besef begint door te dringen: we leven al sinds mensenheugenis in het ‘symbioceen’. Een nieuwe, alomvattende visie op mens, natuur en techniek is hard nodig, blijkt uit een gloedvol pleidooi van filosoof Jos de Mul.’ – NRC

‘De hoofdstukken waarin De Mul kritiek geeft op Richard Dawkins of teruggrijpt naar het werk van de Nederlandse historicus Johan Huizinga over de ‘homo ludens’ zijn erg lezenswaardig.’ – Trouw

‘Een levenshouding waardoor we minder een gevaar hoeven te zijn voor de aarde en voor onszelf.’ – de Volkskrant

‘De klimaatcrisis, maar ook de strijd tussen democratische en autoritaire regeringsvormen, of de toenemende afhankelijkheid van kunstmatige intelligentie, kunnen we alleen begrijpen als we accepteren dat we zijn verstrengeld met onze omgeving, zo laat hij zien. In het boek maakt Jos de Mul dit ook op een symbiotische manier duidelijk. Door een beeld te geven van de mens in de wereld, op basis van filosofie en wetenschap, maar ook door het gebruik van films, literatuur, games en andere cultuuruitingen. Mede daardoor is Welkom in het Symbioceen interessant voor een breder leespubliek.’ – Erasmus Magazine

Voorpublicatie in De Groene Amsterdammer : Zinsbegoocheling, het parasitaire karakter van ChatGPT

Interview in Filosofie Magazine: ‘Samenwerking kenmerkt de evolutie’

‘De Mul raapt de stok op waar Margulis hem achterliet en breidt de symbiosetheorie met behulp van enkele andere denkers uit naar de domeinen van cultuur en technologie. [...] Hij noemt die positie ‘tragisch humanisme’, en met dit concept belandt De Mul bij de kern van zijn betoog. Tragisch humanisme is namelijk zijn alternatief voor zowel het destructieve humanisme dat gelooft in de maakbaarheid en de almacht van de mens, als voor de vlakke ontologieën zoals die van Latour, waarin de mens volgens De Mul niet verantwoordelijk kan worden gesteld voor diens daden.’ – De Reactor

‘Bij het zoeken naar verbetering moet volgens De Mul meegenomen worden dat er altijd een symbiotische en tragische verstrengeling is van mens, natuur en techniek. Daarom: afscheid van het Antropoceen; en welkom in het Symbioceen.’ – Filosofie & praktijk

‘Het Symbioceen vormt evenals het Antropoceen een weerbarstig begrip, maar blijkt hoe dan ook een krachtige metafoor of metonymie; zeker voor de auteur, die tijdens zijn ontmoetingen en verkenningen op voornoemd snijvlak grossiert in bespiegelingen en anekdoten, vaak amusant, soms verontrustend, maar toch steeds de nuance zoekend in hedendaagse, dikwijls gepolariseerde discussies.’ – Filosofie-Tijdschrift